Home Artikel Zoö.eneve vrugger: hoe het komt dat de kabelbaanhal van Expo 58 in...

Zoö.eneve vrugger: hoe het komt dat de kabelbaanhal van Expo 58 in Zonhoven terecht kwam

655

Tijdens de zomermaanden is het komkommertijd. Dan is er traditioneel minder nieuws heet van de naald. Een ideale gelegenheid dus voor een frisse duik in het verleden van ons dorp. Misschien ben je er al vaak voorbij gekomen en binnen geweest: maar wist je ook dat het gebouw van ‘Melosport’ Zonhoven, eigenlijk het ‘station’ van de kabelbaan van expo 58 was?

Je moet al wat rimpels en grijze haren om er ooit bij geweest te zijn. Maar in 1958 vond in Brussel de wereldtentoonstelling plaats. Een historische gebeurtenis. Op het evenement stond ook een ‘station’ van waaruit de kabelbaan begon. Daar kon je in de gondels stappen, die je over het tentoonstellingsterrein lieten zweven. Na de wereldtentoonstelling werd het iconische gebouw afgebroken, maar de onderdelen bleven wel bewaard.

Willy-Victor Melotte uit Zonhoven zag in 1967 een advertentie in de krant: of iemand iets kon doen met dat oude station van de kabelbaan op Expo 58? Melotte haalde de ijzeren balken van het schroot en zette alles weer overeind aan de Herestraat. “Een eigen winkel was allang een droom van mij”, zo blikte hij destijds terug. “Een lapje grond op de hoek van de Herestraat en de Bokrijkseweg had ik al, maar een gebouw neerzetten was wat anders. Tot we die advertentie van bouwaannemer Steyfkens uit Genk zagen. De firma had de ijzeren balken van het kabelbaanstation na Expo 58 op de kop kunnen tikken. Ze gebruikten ze als tijdelijke bruggensteun, maar omdat de zaak werd stopgezet, deden ze de constructie van de hand.”

“Eerst werd 950.000 Belgische frank gevraagd (23.549 euro)», herinnert Melotte zich. «Maar niemand bleek geïnteresseerd, dus zakte de prijs al snel naar amper 185.000 frank (4.586 euro). Het opbouwen van het oorspronkelijke station bleek een ander paar mouwen. Op een nacht blies een felle wind de ijzeren bogen omver. Een week ben ik daar ziek van geweest. Enkele balken waren zwaar beschadigd, maar uiteindelijk konden we alles herstellen. En natuurlijk hebben we moeten bijbouwen. De voorkant was op Expo 58 open. Daar hebben we een muur en ramen gezet. Onze winkel opende de deuren in 1972. We krijgen soms nog toeristen over de vloer die het station willen bekijken”, zegt Willy-Victor. “De kabelbaan kan je misschien niet meer nemen, maar de herinnering aan het station blijft hier mooi overeind.”